لیدوما

هر چه می خوام بی وفا ترکت کنم تا نمترم

                                                           ترک  جونم می ترم  ترکت تو اما نمترم

بارها میگم و خوم امدو که دیدش سیش نمیر

                                                         باز  وختی  چیشلش تو چیشم افتا نمترم

تا کی آخر طعنه و تا  کی نصیحت ول کنین

                                                          بیش صد دو امتحان کردم نمیشا  نمترم

سینه  بی سوز یعنی چاله بی دیدو تش

                                                      پشت چاله سرد سر کردن تو سرما نمترم

کهی جوجاه میترم کردن اما پی زور عشق

                                                       بی وجودش جون خم  ورسیدن از جاه نمترم

یار دیر و دل اسیر و وقت تنگ و پی مو لنگ

                                                         پام بیو ای عشق بی پروا که تنها نمترم

عشق یادم دا غزل گفتن و غم  وم  دا  کمال

                                                          جی ملامت نی اگه تقسیم و منها نمترم

وم  رفیقل میگون (طالب) د  وردا دس و  عشق

                                                         آخه مو  مث  ماهیم  دیری  و  دریا  نمترم

                                                                    سید طالب هاشمی

دوش پرسیدم سوالی از بوآ 

 گفتم ای، بی عهد سابق آشنا
سیم بگو بینُم نها هم روزگار
داشت مث الان سری ناسازگار ؟
سیم بگو بینُم نها هم درد بی ؟
چهره غم بار وُ رنگ زرد بی ؟
گو بدونم اُوسنل هم آسمون
ایقدر بی پـی زمین نامهربون ؟
از غم اُو ، باغ رنگی داشت زرد ؟
کُه نبیدش مال غیر از سنگ و برد ؟
زندگی بی لطف بید و بی صفا ؟
مهر کم بید و نبید اصلاً وفا ؟
مهربونی و صمیمیت نبی؟
احترام و حرمت و همت نبی؟
اُوسونم سر مال دنیا بیش و کم
تشنه بیدن آدمل سی خین هم