لیدوما

 خدائیه از داراب افسر بختیاری

  ای  که  روزیَ  همه  خلق   ز  انبار ِ   تونِه         آسمونها   و    زمین   کِرده    کردار ِ     تو نه ِ

ئی  همه  نقش  و نگاری   که   مِنِه  دنیا  هِد         همه   از   پرتو   یک    جلوه    دیدار ِ    تو نه ِ

اَفتو و  ئی همه  نوری  که  اِتاو ِه  به  زَمین         مختصر   ذره ای   از  تابش   رخسار ِ   تو نه ِ

ئی  همه آو که  به  دریا چو’نو هیِِ موج  اِزَنه         چکه ای   از   کَرَم    آور    گهربار ِ    تو نه ِ

عاقلون هر چه ’کنِن  فکر و اِبالِن  به  ’خوسون        اشتباه  کِردنِه  ’پای ،  جمله  ز  افکار   تو نه