لیدوما

 من کوروش هخامنش فرمان دادم که بر مردمان ملال نرود، زیرا ملال مردمان، ملال من است و شادمانی مردمان شادمانی من. بگذارید هرکس به آیین خویش باشد، زنان را گرامی بدارید، فرودستان را دریابید و هرکس به تکلم قبیله خویش سخن گوید. گسستن زنجیرها آرزوی من است، ما شب و شقاوت را خواهیم زدود، زندگی را ستایش خواهیم کرد، تا هست سرزمین من آسمانی باد که در او رودهای بسیاری جاری است. سرزمین من، مادر من است. به یادتان می آورم بهترین ارمغان آدمی آزادی است. باشد که تا هست از خان و مان ملتم عطر و ترانه برخیزد. مردمان ما شایسته آرامش و آزادی اند، مردمان ما شایسته شادمانی و ترانه اند، مردمان ما شایسته عدالت و علاقه اند.

دودمانتان در آرامش، زندگی هاتان دراز، و آینده تان روشن تر از امروز باد، این آرزوی من است.

جهان است شادان به پندار نیک          زپندار نیک است گفتار نیک

چو پندار و گفتار تو نیک شد          نیاید ز تو غیر کردار نیک

نوروز باستانی یکهزار و سیصد و نود و یک خجسته باد

خدا را می شناسم از شما بهتر

شما را از خدا بهتر

خدا از هرچه پنداری جدا باشد

خدا هرگز نمی خواهد خدا باشد

نمی خواهد خدا بازیچه ی دست شما باشد

که او هرگز نمی خواهد چنین آیینه ی وحشت نما باشد

هراس از وی ندارم من

هراسی زین اندیشه ها در پی ندارم من

خدایا بیم از آن دارم

مبادا رهگذاری را بیازارم

نه جنگی با کسی دارم نه کس با من

بگو موسی بگو موسی پریشانتر تویی یا من؟

نه از افسانه می ترسم نه ازشیطان

نه از کفر و نه از ایمان

نه از دوزخ نه از حرمان

نه از فردا نه از مردن

نه از پیمانه می خوردن

خدا را می شناسم از شما بهتر

شما را از خدا بهتر

خدا را می شناسم من

"همای"